18-19 ตุลาคม 2551

หลังจากนั่งๆ นอนๆ คิดอะไรหลายๆ เรื่องอยู่ที่บ้านซะนาน

ก็ยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้สักที กับหลายๆ อย่างที่เก็บไว้ในใจ

ก็เลยนึกถึงคำพูดนึงที่ว่า "การเดินทาง เป็นการเรียนรู้ชีวิตและโลกที่ดีที่สุด"

ก็เลยตัดสินใจ จะออกเดินทางไปทะเลที่ไกลๆ ไปให้ห่างจากเรื่องราวที่รุมเร้าจิตใจสักพัก

ค่ำคืนนั้น เลยรีบไปซื้อตั๋วรถบัส + เรือเฟอร์รี่ ไป/กลับ กรุงเทพฯ-เกาะพะงัน ของบริษัทลมพระยา ที่ข้าวสารมาในราคา 1900 บ.

20 ตุลาคม 2551

ถึงวันเดินทาง รถออกเวลา 21.00น. ต้องไปขึ้นรถที่ข้าวสาร

ระหว่างรอ นั่งเงียบๆ คนเดียวอยู่ในถนนข้าวสารที่พลุกพล่าน

นั่งมองดูผู้คนมากมาย หลายชีวิต หลายที่มา ...หลายที่ไป

...

พนง.บาร์หาลูกค้า ฝรั่งขี้นกเดินจีบหญิงไทย คู่รักชาวญี่ปุ่นมองหาที่พัก

ทหารอเมริกาขาเสียรอขึ้นรถ วัยรุ่นเด็กแนวจับกลุ่มกันมาเที่ยว

...

..

นั่งมองผู้คนไป ก็นึกถึงคำพูดนี้ขึ้นมา

"ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร จะยิ่งใหญ่มาจากไหน แต่คุณก็เป็นแค่เศษเสี้ยวเล็กๆ บนโลกใบนี้อยู่ดี"

..

.

เผลอแป๊บเดียว อ้าว! เค้าเรียกไปคอนเฟิร์มตั๋ว รอขึ้นรถแล้ว

...

รถบัสปรับอากาศ 2 ชั้น ที่เต็มไปด้วยชาวต่างชาติค่อยๆ เคลื่อนตัวออกจากจุดจอดรถช้าๆ...

โดยมีหนุ่มไทย ที่ในหัวเต็มไปด้วยคำถาม นั่งโดยสารไปด้วยอย่างเงียบๆ คนเดียว...