21 ตุลาคม 2551

ระหว่างทางที่รถออกมาจากข้าวสาร นั่งมองข้างทางมาตลอด

แต่จิตใจเหม่อลอย รถวิ่งมาถึงไหนแล้วก็ไม่รู้

จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว จนได้สติเพราะกลิ่นตัวของไอ้ฝรั่งที่นั่งข้างๆ นี่แหละ

"เห้ย!! แม่งไม่อาบน้ำมากี่วันวะเนี่ย?!?" 

พอสติกลับมาครบ เพิ่งจะรู้ตัวว่า เผลอแปบเดียว เข้าวันใหม่แล้ว

เริ่มมองไปรอบๆ รถ ปรากฎว่า...

"อ้าว! นี่กูเป็นคนไทยคนเดียวบนรถเลยหรอเนี่ย??" 

ก็นั่งพยายามทำใจเย็นๆ คิดในใจว่าไม่เป็นไร ภาษาอังกฤษที่ครูบาอาจารย์สั่งสอน

สั่งให้ท่องจำปากเปียกปากแฉะจะได้ใช้งานก็วันนี้แหละ!

...

นั่งมาเรื่อยๆ ตี 2-3 นี่แหละ รถก็จอดพัก แถวๆ ประจวบฯ

ดึกๆ ขนาดนี้แล้ว อาหารง่ายๆ อย่างลูกชิ้นทอด จากร้านของฝากในปั๊มเล็กๆ ข้างทาง ถือว่าหรูแล้วละ

ไอ้เราก็โซ้ยแหลก ด้วยความหิว และด้วยความเมากลิ่นไอ้ฝรั่งข้างๆ หึหึ...

พักประมาน 30 นาที ก็ออกเดินทางกันต่อ

ตอนขึ้นรถก็แอบนึกในใจ สะใจเล็กๆ

"ฮ่าๆๆๆๆ กินไม่ได้ละสิมึ๊งงงงงง สมน้ำหน้า กลิ่นตัวแรงดีนัก กร๊ากกกกก"

 ...

ตี 5 กว่าๆ เกือบๆ 6 โมงเช้า รถบัสหรรษา (ตั้งแต่เมื่อไหร่?) ก็เดินทางมาถึงท่าเรือที่ชุมพร

นั่งหง่าวๆ หาว ง่วง อยู่สักพักก็เริ่มซน คว้ากล้องถ่ายรูปไปเดินเล่นริมชายหาด

...เรือประมงแถวๆ นั้น

น้ำเซาะทราย...

ไกลๆ ลิบๆ ลำนั้นแหละที่จะพาฉันไปหาคำตอบ

เดินลอยไปลอยมา ถ่ายรูปไปเพลินๆ

ฝรั่งบางคนมันก็มองๆ สงสัยแอบคิดว่า "ไอ้บ้้านี่ไม่เคยเห็นทะเลแน่ๆ" 

แต่สักพัก หลังจากฉันประเดิมไปแล้ว ก็มีฝรั่ง กับญี่ปุ่นแห่กันลงมาหากิจกรรมทำระหว่างรออีกเพียบ

ฉันก็ยังเดินถ่ายรูปต่อไปเรื่อย

สัมผัสน้ำทะเลครั้งแรกของการเดินทาง

เริ่มสว่าง ใกล้เวลาเรือออกเดินทางแล้วสิ

จัดแจงยกกระเป๋าเป้สะพายขึ้นหลัง หยิบตั๋วเดินไปคอนเฟิร์มเรียบร้อย...

 ป่ะ เดินไปขึ้นเรือกัน

...

ขึ้นเรือปุ๊บ รีบตรงไปหาที่นั่งริมหน้าต่างก่อนเลยคราวนี้

แถมแอบกั๊กที่ข้างๆ ไว้ด้วย กลัวแจ็คพอทเจอไอ้ฝรั่งตัวเหม็นนั่นอีก

...

เรือออกจากท่าที่ชุมพรมาได้สักพัก ก็มีฉายหนังให้ดู

ฉันก็ไม่ได้ดูสักเท่าไหร่ เพราะมัวแต่มองออกไปนอกหน้าต่างซะมากกว่า

เพราะฉันคิดว่า หนังหาดูเมื่อไหร่ก็ได้ แต่สิ่งที่อยู่ข้างนอกหน้าต่างนั่นไม่ได้เห็นกันได้บ่อยๆ

แสงแรกของวันที่สวยงามจับใจ

ท้องฟ้า สวยราวกับภาพวาด

...

2 ชม. ผ่านไป เรือก็มาถึงเกาะนางยวน

ทีแรกได้ยินแต่ชื่อ ไม่เคยเห็นว่าเป็นยังไง

พอมองออกไปนอกหน้าต่าง สิ่งที่เห็นมันไม่ต่างอะไรจากเกาะสวรรค์

เกาะเล็กๆ แต่ดูอบอุ่น เป็นกันเอง และน่าอยู่

อ้อมมาอีกด้านนึงของเกาะ

มาเจอกับท่าเทียบเรือ เล็กๆ น่ารักดี

แต่... ไม่ใช่! จุดหมายของฉันไม่ใช่ที่นี่

พอส่งผู้โดยสารที่ลงเกาะนางยวนเสร็จ เรือก็ออกเดินทางต่อ

โดยมีหนุ่มไทยหน้ามึนคนเดิม นั่งติดใจความงามของเกาะนางยวนเดินทางไปด้วย...

ติดตามต่อตอน 3